จรรยาบรรณวิศวกร
วิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ พ.ศ. ๒๕๕๖

 

วัตถุประสงค เพื่อใหสมาชิก วสท. และวิศวกรประพฤติ ปฏิบัติการประกอบวิชาชีพวิศวกรรมอยางมีคุณภาพ คุณธรรม มีจรรยาบรรณ คํานึงถึงความปลอดภัยและประโยชนของสวนรวมเปนหลัก จึงตองออกจรรยาบรรณวิศวกร พ.ศ. ๒๕๕๖ ฉบับนี้

โดยอํานาจและหนาที่ของคณะกรรมการสิทธิและจรรยาบรรณ จึงไดปรับปรุงจรรยาบรรณวิศวกรขึ้นใหม เพื่อให สมาชิก วสท. เขาใจในจรรยาบรรณวิศวกรโดยงาย และในทิศทางเดียวกัน

งานของวิศวกรมีผลตอการพัฒนาอารยธรรม การอนุรักษ และการจัดการทรัพยากรธรรมชาติ รวมทั้งการ ปรับปรุงมาตรฐานการครองชีพของมนุษย การที่จะทําใหงานดังกลาวมีประสิทธิภาพ และประสิทธิผลนั้น วิศวกรทั้งหลาย จักตองเพียรพยายามเพิ่มพูนความรูและทักษะทางวิศวกรรมของตน และตองดํารงตน และปฏิบัติงานใหสาธารณชนรับรู ยอมรับ และเชื่อถือศรัทธาในงานวิชาชีพวิศวกรรมดวยความเต็มใจ โดยยึดหลักขอปฏิบัติตาง ๆ ดังตอไปนี้

- สรางทักษะ และความเชี่ยวชาญ เพื่อพัฒนาผลงานใหเปนประโยชนตอมวลมนุษยและสิ่งแวดลอมอยาง ตอเนื่อง
- มีความซื่อสัตยตอสาธารณชน เจาของงาน ผูเกี่ยวของ และเพื่อนรวมวิชาชีพ
- มีคุณธรรม จริยธรรม และความรับผิดชอบในการประกอบวิชาชีพ
- สรางความเชื่อถือ ไววางใจ ทั้งในระดับประเทศ และระดับสากล

ดังนั้น วิศวกรจึงตองมีความประพฤติที่ดีที่เหมาะสม เพื่อสรางศรัทธาตอสาธารณชน โดยยึดหลักตามจรรยาบรรณ วิศวกรที่กําหนดไว
ขอ ๑. จรรยาบรรณนี้เรียกวา “จรรยาบรรณวิศวกร พ.ศ. ๒๕๕๖”
ขอ ๒. ใหยกเลิก “จรรยาบรรณวิศวกร พ.ศ. ๒๕๔๒” และใหใชจรรยาบรรณวิศวกรฉบับนี้แทน
(๑) จรรยาบรรณ หมายความวา หลักความประพฤติอันเหมาะสม แสดงถึงคุณธรรมและจริยธรรม ในการประกอบวิชาชีพวิศวกรรม โดยยึดถือปฏิบัติเพื่อรักษาชื่อเสียง และสงเสริมเกียรติคุณของ วิชาชีพวิศวกรรม
(๒) วิศวกร หมายความวา ผูประกอบงานดานวิศวกรรม โดยการนําความรูทางวิศวกรรม มาประยุกตใชใหเกิดผลตามวัตถุประสงคในงานของวิศวกรสาขาตาง ๆ เชน โยธา ไฟฟา เครื่องกล อุตสาหการ เหมืองแร สิ่งแวดลอม คอมพิวเตอร และอื่น ๆ
(๓) งานวิศวกรรม หมายความถึง

(ก) งานใหคําปรึกษา ตรวจวินิจฉัย ตรวจรับรองงาน
(ข) งานศึกษา วิเคราะหวางแผน และจัดการโครงการ
(ค) งานคํานวณออกแบบ
(ง) งานควบคุม สราง ผลิต ติดตั้ง ซอมแซม ดัดแปลง รื้อถอน เคลื่อนยาย
(จ) งานพิจารณาตรวจสอบ คนควา วิเคราะหวิจัย ทดสอบ ตรวจสอบวินิจฉัย สอบทาน งานสอน และบรรยาย
(ฉ) งานอํานวยการใชบํารุงรักษา
(ช) งานวิศวกรรมพิเศษอื่น ๆ

หมวดที่ ๑
วาดวย วิชาการ และวิชาชีพ

ขอ ๓. วิศวกรอาชีพพึงยึดหลักปฏิบัติในวิชาชีพดังตอไปนี้

(๑) ปฏิบัติงานที่ไดรับทํา อยางถูกตองตามหลักวิชาการและหลักปฏิบัติของวิชาชีพ โดยเครงครัด
(๒) เพิ่มพูนวิสัยทัศนรวมทั้งพัฒนาตนเองในดานความรูความสามารถ ในวิชาชีพวิศวกรรม
(๓) สงเสริม เผยแพรความรูและประสบการณในการประกอบวิชาชีพวิศวกรรมจากรุนพี่สูรุนนอง
(๔) สงเสริมเผยแพรและพัฒนาความรูในวิชาชีพวิศวกรรมใหแกหมูวิศวกร ทั้งนิสิต นักศึกษา
(๕) สนับสนุนสงเสริมใหมีการศึกษาพัฒนาอยางตอเนื่อง
(๖) ใหการยอมรับสนับสนุน และใหเกียรติยกยอง ในวิชาชีพวิศวกรรม และวิศวกรดวยกัน
(๗) พึงปฏิบัติงานเฉพาะที่ตนมีความรูความสามารถเทานั้น
(๘) ใหขอมูล และแสดงความคิดเห็นตามหลักวิชาการตามที่ตนทราบอยางถองแทแกสาธารณชน ดวยความสัตยจริง
(๙) คํานึงถึงผลกระทบตอผูเกี่ยวของ สังคม และสิ่งแวดลอม

หมวดที่ ๒ วาดวย คุณธรรม และจริยธรรม

ขอ ๔. การประกอบวิชาชีพของวิศวกรมีผลกระทบตอสังคม เพื่อใหเกิดการพัฒนารวมกันในสังคม ใหทุกคนอยู อยางมีความสุขไดลดความมีอคติซึ่งกันและกัน วิศวกรจึงตองมีแนวปฏิบัติทางดานคุณธรรมและ จริยธรรมตอไปนี้

(๑) มีความขยันหมั่นเพียร อดทน เที่ยงธรรม ไมลําเอียง ปราศจากอคติ และตรงตอเวลา
(๒) ประกอบวิชาชีพดวยความซื่อสัตยสุจริต ไมใชวิชาชีพในทางที่ผิด
(๓) ไมใชอํานาจหนาที่โดยมิชอบธรรม หรือใชอิทธิพลเพื่อประโยชนสวนตนหรือพวกพอง
(๔) ไมพัวพันเกี่ยวของกับธุรกิจ หรือประกอบการใด ๆ ซึ่งเปนที่ควรรูวาเปนการหลอกลวงหรือมิ ชอบดวยกฎหมาย
(๕) พึงใหความเห็นงานทางดานวิศวกรรมของผูอื่นดวยความสรางสรรคและมีมารยาท เพื่อประโยชนของสังคม
(๖) พึงเสียสละใหการอุปถัมภค้ําจุน เกื้อกูล และแลกเปลี่ยนความคิดประสบการณชวยเหลือ ซึ่งกันและกัน
(๗) มีความละอายในการกระทําสิ่งที่ไมถูกตอง สํารวจและปรับปรุงตนเองอยูเสมอ
(๘) รักษาสัจจะโดยไมขัดกับกฎหมายและศีลธรรม

หมวดที่ ๓ วาดวย ความรับผิดชอบ

ขอ ๕. วิศวกรตองรับผิดชอบ ในงานที่ไดรับมอบหมาย และใหความสําคัญเปนอันดับแรกทั้งตอ สวัสดิภาพ ความปลอดภัย สุขอนามัย อาชีวอนามัย และสิ่งแวดลอมของผูเกี่ยวของตลอดจนสาธารณชน

(๑) ตองรับผิดชอบลักษณะงานทางดานวิศวกรรมทุกรูปแบบ
(๒) ปฏิบัติหนาที่ดวยความรับผิดชอบ และคํานึงถึงผลกระทบ ตอสังคมและสิ่งแวดลอม
(๓) วิศวกรผูออกแบบ และวิศวกรผูควบคุมงาน จะตองรับผิดชอบผลงานของตนเองที่ไดดําเนินการ ไว
(๔) ไมละทิ้งงานหรือหนาที่ที่ไดรับผิดชอบโดยไมมีเหตุอันควร
(๕) ไมลงลายมือชื่อเปนผูประกอบวิชาชีพวิศวกรรมในงานวิศวกรรมที่ตนเองไมไดตรวจสอบหรือ ปฏิบัติงานจริง
(๖) รักษาความลับตองานที่ไดรับทํา เวนแตไดรับอนุญาตจากเจาของงาน

หมวดที่ ๔ วาดวย ความซื่อสัตยตอวิชาชีพ

ขอ ๖. วิศวกรตองใชความรูและความชํานาญในงานวิชาชีพอยางซื่อสัตยเปนธรรม รักษาผลประโยชนตอผู วาจาง และผูเกี่ยวของดังตอไปนี้

(๑) ตองปฏิบัติหนาที่อยางซื่อสัตยสุจริตในฐานะที่ตนเปนตัวแทน หรือไดรับการวาจางจากเจาของ งาน
(๒) เปดเผยตนเองตอเจาของงานและผูเกี่ยวของกอนรับดําเนินการ เพื่อความโปรงใส
(๓) ปฏิบัติหนาที่โดยชอบธรรม ไมใชอํานาจหนาที่โดยมิชอบ ไมแอบแฝงดวยอิทธิพลหรือ ผลประโยชนใด ๆ
(๔) ไมเรียก หรือรับผลประโยชนอื่นใด นอกเหนือจากคางานตามวิชาชีพ ที่ถูกตองตามกฎหมาย
(๕) ไมปดบังหรือซอนเรนผลประโยชนตอเจาของงาน หรือผูเกี่ยวของ ซึ่งตนมีสวนไดสวนเสีย หรือมี ผลกระทบตอธุรกิจของเจาของงาน หรือผูเกี่ยวของ หรือกอใหเกิดความขัดแยงทางผลประโยชน
(๖) ไมรับทํางานเดียวกันกับที่ผูประกอบวิชาชีพวิศวกรรมอื่นทําอยู เวนแตเปนการทํางานหรือ ตรวจสอบตามหนาที่ หรือแจงใหผูประกอบวิชาชีพวิศวกรรมอื่นนั้น ทราบลวงหนาเปนลาย ลักษณอักษรแลว
(๗) ไมรับทํางานเดียวกันใหแกผูวาจางรายอื่น เวนแตไดแจงใหผูวาจางรายแรกทราบลวงหนาเปน ลายลักษณอักษร และไดรับความยินยอมเปนลายลักษณอักษรจากผูวาจางรายแรกกับไดแจง เปนลายลักษณอักษรใหผูวาจางรายอื่นนั้นทราบลวงหนาแลว

หมวดที่ ๕ วาดวย ชื่อเสียง และผลงาน

ขอ ๗. วิศวกรตองสรางชื่อเสียงในวิชาชีพจากผลงาน โดยปฏิบัติตามจริยธรรมและจรรยาบรรณ โดยคํานึงถึงชื่อเสียงและวิชาชีพ

(๑) ไมแอบอาง ไมคัดลอก หรือไมดัดแปลงผลงานไมวาทั้งหมดหรือสวนหนึ่งสวนใดของวิศวกรผูอื่น มาเปนของตนโดยไมไดรับอนุญาต
(๒) เปดเผยขอมูลที่ถูกตองเกี่ยวกับคุณสมบัติ ประสบการณผลงาน และตําแหนงหนาที่ของตนเอง
(๓) แขงขันเพื่อใหไดงานอยางยุติธรรม
(๔) ไมเสนอหรือรับสิ่งตอบแทนใด ๆ ที่ขัดตอหลักกฎหมาย
(๕) มีความศรัทธา รักษาศักดิ์ศรี และสิทธิในวิชาชีพ เพื่อชื่อเสียง และผลงานวิศวกรรมที่ดี
(๖) ไมโฆษณาหรือยอมใหผูอื่นโฆษณาเกินขอบเขต และเกินความเปนจริงในความรูความสามารถ ของตน
(๗) หลีกเลี่ยงการกระทําใด ๆ ที่จะนําความเสื่อมเสียมาสูเกียรติศักดิ์แหงวิชาชีพ

หมวดที่ ๖ วาดวย จรรยาบรรณของกรรมการ และอนุกรรมการ

ขอ ๘. กรรมการและอนุกรรมการเปนบุคคลที่มีหนาที่และผลกระทบตอสมาคม สมาชิก และสังคมโดยตรง สมควรมีจรรยาบรรณสําหรับกรรมการและอนุกรรมการ เพื่อเปนแนวทางปฏิบัติที่ดี ดังตอไปนี้

(๑) ปฏิบัติตามระเบียบขอบังคับตาง ๆ ของ วสท. โดยเครงครัด
(๒) ปฏิบัติตามจรรยาบรรณของ วสท. โดยเครงครัดเพื่อเปนแบบอยางที่ดีตอสมาชิก วิศวกร และ สังคม
(๓) รักษา และสรางชื่อเสียงเกียรติคุณของ วสท. ใหเปนที่ยอมรับยกยองโดยทั่วไป
(๔) ดําเนินการอยางเต็มความสามารถใหเปนไปตามที่ไดแถลงไวในการเสนอตัวเขารับเลือกตั้งหรือ รับแตงตั้ง ตามหนาที่ที่ไดรับมอบหมาย
(๕) มีวินัยในการเขาประชุมอยางสม่ําเสมอ
(๖) เคารพและปฏิบัติตามมติของที่ประชุม
(๗) ใชวาจาทาทีที่สุภาพ มีมารยาทใหเกียรติ และเคารพสิทธิ์ตอผูอื่น
(๘) สรางเสริมความสัมพันธอันดีตอกัน
(๙) ตองไมใชอํานาจหรืออิทธิพลใด ๆ ตอการตัดสินใจ การจํากัดการตัดสินใจ หรือจํากัดการ ดําเนินการใด ๆ ของกรรมการ อนุกรรมการ และสมาชิก โดยไมชอบธรรม